Danıştay 2. Daire E.2021/3575 K.2021/3023

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptaline, bu işlem nedeniyle davacının yoksun maaş ve diğer özlük haklarının yasal faiziyle davacıya ödenmesine hükmedilmesi yolunda verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, Danıştay Beşinci Dairesinin 05/12/2018 günlü, E:2016/6975, K:2018/17995 sayılı kararı ile kısmen bozulması üzerine, bozma kararına uyularak Sivas İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; görülmekte olan davada, dava konusu işlemin (davacının, 4. sınıf emniyet müdürlüğüne terfi ettirilmemesine) iptaline ilişkin kısmının Danıştay Beşinci Dairesinin 05/12/2018 günlü, E:2016/6975, K:2018/17995 sayılı kararı ile gerekçeli onandığı,

onama gerekçesinin davacının doğrudan terfi ettirilmesi sonucunu doğurmadığı ve davacının terfi edip etmeyeceğinin yeniden alınacağı sözlü sınavda başarılı olması halinde Yüksek Değerlendirme Kurulunca yapılacak değerlendirme sonucunda belirleneceği dikkate alındığında, bu aşamada davacının özlük ve parasal hak kaybının varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının parasal ve özlük hak istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği düşünüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.