Danıştay 2. Daire E.2021/3839 K.2023/171

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı tarafından umuma açık istirahat ve eğlence yeri ruhsat türünde, kamp yeri ve içkili kafetarya işletmeciliği konusunda yapılan başvuru üzerine, ilçe jandarma komutanlığınca yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, işyerine ulaşımı sağlayan yolun aşırı derecede eğimli ve bozuk olduğu, itfaiye ve ambulans gibi araçların giriş ve çıkışlarının sorun olacağı, emniyet ve asayiş açısından uygun yer ve konumunda olmadığı gerekçesiyle işyeri açma ve çalışma ruhsatının verilemeyeceğinin bildirildiği,

mahkemece 04/02/2014 tarihinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, Kabak Koyunu, Kabak Mahallesine bağlayan yolun proje geliştirilmeden ve uygulanmadan mevcut haliyle asayiş ve emniyet açısından yeterli olmadığı yönünde rapor hazırlanmış ise de, İşyeri Açma Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümleri uyarınca umuma açık istirahat ve eğlence yerleri türündeki ruhsatların verilip verilmemesinde yetkinin, işlem tarihi itibariyle belediye sınırları ve mücavir alan sınırları içinde belediye,

bu alanlar dışında il özel idaresinde olması nedeniyle Fethiye Kaymakamalığı'nca davacının başvurusunun ilgili makama iletilmesi veya bu sebeple talebin reddi gerekirken işin esasına girilerek ruhsat başvurusunun reddedilemeyeceği, bu durumda, davacı tarafından yapılan başvurunun, emniyet ve asayiş açısından uygun yer ve konumda bulunmadığından bahisle reddine ilişkin … günlü, … sayılı işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu'nun 27. maddesine göre, Kaymakamın ilçenin başı ve amiri olduğu, yine Kaymakamın İl Özel İdaresinin ilçedeki birimi olan İlçe Özel İdaresinin de başı olduğu, ilçedeki en üst makam olan Kaymakamın mülki idare amiri olarak ilçedeki işlemleri yürüttüğü, ilçedeki işlemlerin İlçe Özel İdaresi eliyle yürütüldüğü, işlem tarihi itibariyle davalı idarenin işlem tesis etmeye yetkili olduğu belirtilerek , mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesine, anılan Daire tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanunun 3. maddesi; "İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatını vermeye aşağıdaki merciler yetkilidir:

a) Belediye hudutları ve mücavir alan dışında kalan işyerleri ve işletmelere il özel idareleri,

b) Belediye hudutları ile mücavir alan içinde kalan tüm işyerleri ve işletmelere belediyeler, c) Belediye hudutları ve mücavir alan içinde kalan işyeri ve işletmelerden büyükşehir belediyesi olan yerlerde;

ca) 2 nci ve 3 üncü sınıf gayrisıhhi müesseseler için büyükşehir belediye başkanlığı,

cb) Sıhhi ve sair işletmeler için ise büyükşehir belediyesi içinde kalan diğer belediye başkanlıkları." hükmünü amirdir.

10/08/2005 günlü, 25902 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in "işyeri açılması" başlıklı 6. maddesinde; "Yetkili idarelerden usulüne uygun olarak işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan işyeri açılamaz ve çalıştırılamaz. İşyerlerine bu Yönetmelikte belirtilen yetkili idareler dışında diğer kamu kurum ve kuruluşları ile ilgili meslek kuruluşları tarafından özel mevzuatına göre verilen izinler ile tescil ve benzeri işlemler bu Yönetmelik hükümlerine göre ruhsat alma mükellefiyetini ortadan kaldırmaz. İşyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmadan açılan işyerleri yetkili idareler tarafından kapatılır.

İşyeri ruhsatları yetkili idarelerin en üst amiri veya görevlendireceği yetkili tarafından bu Yönetmelikte öngörülen sürede imzalanır; ruhsat için ayrıca, meclis veya encümen tarafından bir karar alınmaz." düzenlemesine, "Umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin açılması" başlıklı 32. maddesinin ikinci fıkrasında; "Umuma açık istirahat ve eğlence yerinin açılması ve faaliyette bulunmasına belediye sınırları ve mücavir alan sınırları içinde belediye, bu alanlar dışında il özel idaresi tarafından izin verilir." düzenlemesine, dokuzuncu fıkrasında ise; "izin almadan açılan umuma açık istirahat ve eğlence yerleri, yetkili idarelerin ilgili birimleri tarafından sebebi bir tutanakla belirlenmek ve mühürlenmek suretiyle re’sen kapatılır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

06/12/2012 günlü, 28489 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6360 sayılı Kanun uyarınca Muğla İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği 30/03/2014 tarihinde sona ermiş ise de, dava konusu edilen işlemin tesis edildiği 21/03/2013 tarihinde Muğla İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin mevcut olduğu görülmektedir.

Buna göre, belediye mücavir alan sınırları dışında yer alan tesis için kamp yeri ve içkili lokanta işletmesi için işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı vermeye Muğla İl Özel İdaresinin yetkili olduğu açıktır.

Diğer taraftan, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun "Yetki Devri" başlığını taşıyan 32. maddesinde "Vali, görev ve yetkilerinden bir kısmını uygun gördüğü takdirde, vali yardımcılarına, yönetici sıfatı bulunan il özel idaresi görevlileri ile ilçelerde kaymakamlara devredebilir" denilmekte ise de, dava dosyasında Muğla İl Özel İdaresi adına Vali tarafından işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı düzenlenmesi hususunda İlçe Özel İdare Müdürlüğü adına Fethiye Kaymakamına açıkça yetki devri yapıldığına dair bir görevlendirme mevcut değildir.

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.