Danıştay 2. Daire E.2021/3882 K.2023/2199

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı tarafından açılmak istenen içkili restoranın bulunduğu … sayılı parselin, 1/1000 ölçekli Güzelbahçe Uygulama İmar Planında, kıyı alanına isabet ettiği, yine ...

Asliye Hukuk Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması sebebiyle tapu kaydının iptaliyle tescil dışı bırakılmasına karar verildiği, Kıyı Kanunu Uygulama Yönetmeliği'nin 17. maddesi uyarınca toplumun yararlanmasına açık yapılar da dahil olmak üzere başka hiçbir yapı ve tesisin yapılamayacağı alanlardan olan sahil şeridinde (kıyı alanında) bulunan taşınmaza, işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; taşınmazın tapu kaydının bulunduğu, elektrik ve su aboneliklerinin mevcut olduğu ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı alabilme koşulları arasında davalı idarenin ret gerekçesinin yer almadığı gibi idarece, mevzuatta aranılan şartlar yönünden bir araştırma ve inceleme de yapılmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.