Danıştay 2. Daire E.2021/3923 K.2022/3895

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işyerine; … günlü … sayılı başkanlık onayı gereği … günlü … sayılı Maltepe Emniyet Müdürlüğü yazısına istinaden bir yıllık geçici içkili lokanta ruhsatı verildiği; bu ruhsatın yenileme şeklinde devam ettirildiği ve … günlü … sayılı onay ile 5 yıllık içkili müzikli lokanta işletme izin belgesi verildiği, iş yerinin.

2012 yılına kadar faaliyetine devam ettiği, davacı tarafından, içkili lokanta ruhsatının daimi ruhsata çevrilmesi talebinde bulunulduğu, talebin, işyerinin içkili yer bölgesinden çıkartıldığından dolayı reddedildiği; davacıya ait işyerinin içkili yer bölgesinden 2002 yılında çıkarıldığı, bu tarihten önce ve 2012 yılına kadar davacının faaliyetine devam ettiği, idarece söz konusu karara rağmen aksi bir uygulamaya tabi tutulmadığı, bu sebeple … tarihli ve … sayılı onay ile 5 yıllık içkili müzikli lokanta işletme izin belgesi verildiği,

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik uyarınca geçici ruhsat gibi bir uygulama söz konusu olmadığı, davacının işyerinin, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce mevzuatına uygun olarak ruhsatlandırılmış bulunan işyerleri kapsamında olduğu, yeniden ruhsatlandırılmasının gerekmediği, kazanılmış hakkının olduğu gerekçeleriyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işyerinin geçici ruhsatla çalıştırılan bir yer olduğu, tam bir ruhsatlandırma işlemi olmadığından dolayı davacının müktesep hak sahibi olamayacağı, ilgili yönetmeliğin Geçici 1. maddesinde anılan durumun daimi ruhsat sahipleri için söz konusu olduğu, olayda geçici ve süreli ruhsatların söz konusu olduğu bu nedenle dava konusu olaya uygulanamayacağı, işyerinin valilik makamının 22/01/2002 tarihli onayına istinaden 23/01/2002 tarihinde Maltepe Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğünce hazırlanan içkili yerler krokisinden çıkarıldığı,

ancak 2014 yılında belirlenen içkili yerler bölgesine, bu işyerinin bulunduğu yerin de dahil edildiği, bir hakkın yeni düzenlenmeden önce yürürlükte olan kurallara göre bütün sonuçlarıyla fiilen elde edilmiş olması durumunda kişilerin kazanılmış haklarının bulunduğu, kişinin işletmesini bir başka kişiye devretmesi halinde, ruhsatın hukuki geçerliliğini kaybedeceğinin kabulü gerekeceği, ortada kazanılmış bir hak olmayacağı, dava konusu işyerinin 2014 yılında yeniden içkili yer statüsüne alındığı, sonrasında ise Şerif Alpay adına ruhsat müracaatının 24/11/2014 tarihinde kabul edildiği,

dava konusu yer ile davacının her hangi bir ilgisinin kalmamasından dolayı davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.