Danıştay 2. Daire E.2021/3930 K.2021/5150

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ruhsat başvurusu, taşınmazın 1/25.000 planda tarım alanında kalması ve yapı kullanma izin belgesinin bulunmaması sebebiyle reddedilen işletmenin ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinin sabit olduğu, ruhsatsız işyerinin faaliyetten men edilerek kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği, öte yandan, davacı tarafından köy muhtarlığınca 2003 yılında yapıya izin verildiği ileri sürülmekte ise de, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 27. maddesi kapsamında bulunmayan yapı için muhtarlık tarafından verilen iznin hukuki olarak bir önemi bulunmadığı gibi, yapı için verilen izin işyeri ruhsatı yerine de geçmeyeceğinden bu iddialarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; 1.sınıf Gayri Sıhhi Müessese ruhsatı için başvuru yapıldığı ancak ruhsat talebinin kabul edilmediği, Gayri Sıhhi Müessese ruhsatı için yapı kullanma izin belgesinin şart olmadığı, binanın yapım tarihi itibarıyla geçerli olan kanunun uygulanması gerektiği, kazanılmış hak ilkesi gereği binanın yapım tarihi itibarıyla söz konusu köyde yetkili kurumun Belediye değil, İl Özel İdaresi olduğu, köy muhtarı izin belgesinin geçerlilik arz ettiği, çevre düzeni planına yapılan itirazın sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiği ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : .…

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise; Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.