KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/396 E., 2022/5501 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2022
- Esas No
- 2021/396
- Karar No
- 2022/5501
- Temyiz eden (davalı)
- … Valiliği
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Dava; Bahçelievler ilçesi … mahallesi … mevkiinde bulunan … pafta … parsel sayılı taşınmazın 240,00 m²'lik kısmının işgal edildiğinden bahisle 33.418,06 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin … günlü, … sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle açılmıştır.
- İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
- ... İdare Mahkemesinin Danıştay Onuncu Dairesinin 25/11/2014 günlü, E:2010/11252, K:2014/7015 sayılı bozma kararına uyarak verdiği temyize konu kararıyla; dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin, 17.357,68 TL'lik kısmı yönünden işlemin iptaline, 16.060,38 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
- Temyiz edenin iddiaları
- Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, İdare Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunu düzenleyen heyet içerisinde gayrimenkul değerleme uzmanının bulunmadığı ileri sürülmektedir.
- Karşı tarafın cevabı
- Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Cevap verilmemiştir.
- Danıştay tetkik hakimi
- …
- Düşüncesi
- Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/396, K. 2022/5501, 1 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama