Danıştay 2. Daire E.2021/433 K.2021/3889

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; amme alacağının tahsilinin öncelikle tüzel kişilerin mal varlığından karşılanacağı, alacağın tamamen veya kısmen tahsil edilememesi veya tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halinde 6183 sayılı Kanun’un mükerrer 35. maddesinin uygulanabileceği, dosyada alacağın özel hukuk tüzel kişisi olan şirketin malvarlığından tahsili hususunda ne gibi tahsil yollarına gidildiğine ilişkin bilgi bulunmadığı gibi, şirketten tahsil yollarına başvurulduğu halde şirketin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemediği veya tahsil imkansızlığı olduğuna dair bilgi ve belge de sunulmadığından,

bu aşamada koşulları oluşmadığı halde 6183 sayılı Kanunu’nun mükerrer 35.maddesi uyarınca amme alacağının davacının şahsi mal varlığından tahsiline yönelik ödeme emrinin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ecrimisil alacağının tahsili için düzenlenen ödeme emrinin mevzuata uygun olduğu, fuzuli şagillerce ecrimisil ihbarnamesine dava açılmasının ecrimisilin tahsilini durdurmayacağı, işlemlerin hukuka uygun tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.