Danıştay 2. Daire E.2021/5373 K.2021/4180

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Fatih ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi No: ... adresinde gıda satış yeri işleten davacı tarafından, açıkta gıda teşhiri ve satışı yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi doğrultusunda 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca 15 gün süre ile işyerinin faaliyetten men edilmesine ve aynı fiiller nedeniyle 189,00-TL para cezası verilmesine ilişkin ... günlü, ... sayılı Fatih Belediye Encümeni kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının açıkta gıda (peynir) teşhir ettiği ve satışı yaptığının davalı idare elemanlarınca tutulan tutanak ve eki fotoğraf ile sabit olduğu, 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesinin önceki düzenlemesinde, belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara, para cezası verme ve üç günden on beş güne kadar ticaret ve sanat icrasından men'e belediye encümenlerinin yetkili oldukları hükmü mevcut iken.

23/01/2008 günlü, 5728 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile getirilen değişiklik ile belediye encümenince Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin men'ine karar verilebileceği, bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebileceği hükmü getirilerek faaliyetin süreli olarak men'ine olanak tanıyan herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği,

bu durumda, Anayasa'nın 38. maddesinin üçüncü fıkrasında ifadesini bulan "kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesinin bir gereği olarak 1608 sayılı Kanun'un belediyeye ticaretten süreli olarak men etme hususunda yetki veren bir düzenleme içermemesi nedeniyle, ... günlü, ... sayılı belediye encümeni kararının davacının onbeş (15) gün süre ile ticaretten men edilmesine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığından dava konusu işlemin faaliyetten men'e ilişkin kısmının iptaline,

davacının işletmeciliğini yaptığı dükkanda açıkta gıda teşhir ettiği ve sattığına ilişkin düzenlenen 01/07/2014 tarihli tespit zaptının aksini ispat edecek herhangi bir delilin davacı tarafından sunulamamış olmasından ötürü para cezasına yönelik kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle de davanın para cezasına yönelik kısmının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu uyarınca yasak fiilleri işleyenlere belediye encümeni tarafından idari para cezası ve faaliyetten men kararı verilebileceği ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesinin 16/09/2019 günlü, E:2015/7049, K:2019/7379 sayılı gönderme kararıyla Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen ve Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Temyize konu kararın, 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca tesis edilen Belediye Encümeni kararının iptali istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun “Dilekçeler Üzerinde İlk İnceleme” başlıklı 14. maddesinde, "dava dilekçelerinin maddenin 3. fıkrasında belirtilen hususlar bakımından sırasıyla inceleneceği" belirtilmiş; adı geçen Kanun'un “İlk İnceleme Üzerine Verilecek Karar” başlıklı 15. maddesinin 1/a bendinde ise, "ilk incelemede 14. maddenin 3/a bendinde belirtilen görev hususuna aykırılık görülmesi halinde adli (...) yargının görevli olduğu konularda açılan davaların reddine karar verileceği" hükmüne yer verilmiştir.

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkâmı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesinde, "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre idari para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir. Bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebilir." hükmüne yer verilmiştir.

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun “Genel kanun niteliği” başlıklı 3. maddesinde, "Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, ... uygulanır." hükmüne; "Yaptırım türleri" başlıklı 16. maddesinde; "Kabahatler karşılığında uygulanacak olan idari yaptırımlar, idari para cezası ve idari tedbirlerden ibarettir. İdari tedbirler, mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve ilgili kanunlarda yer alan diğer tedbirlerdir." düzenlemesine; anılan Kanun'un “Başvuru yolu” başlıklı 27/1. maddesinde de, "İdari para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin idari yaptırım kararına karşı, kararın tebliği veya tefhimi tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde, sulh ceza mahkemesine başvurulabilir" hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1608 sayılı Kanun'un mevcut halinde idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır.

Dava konusu olayda uyuşmazlık; gıda satış yeri olarak faaliyet gösterdiği sabit olan davacının işlettiği işyerinin, açıkta gıda teşhiri ve satışı tespit edildiğinden bahisle idari para cezası verilmesine ve 15 gün süre ile kapatılmasına ilişkin Belediye Encümeni kararından kaynaklanmakta olup, bu haliyle encümen kararının, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım niteliğinde bir işlem olduğu, 1608 sayılı Kanun'da ise, idari yaptırımlara karşı itiraz konusunda görevli Mahkemenin gösterilmediği,

Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanun'la değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerin, diğer kanunlarda aksine bir hüküm bulunmaması halinde uygulanacağının açıkça belirtilmiş olması karşısında, uyuşmazlığın 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. ve 27/1. maddeleri gereği adli yargı bünyesinde bulunan Sulh Ceza Hâkimliğince çözümlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesinin istikrar kazanmış 01/04/2014 günlü, E:2014/456, K:2014/487 sayılı ve 28/12/2015 günlü, E:2015/868, K:2015/903 sayılı kararları da bu tür uyuşmazlıklarda adli yargının görevli olduğu yönündedir. Bu durumda, İdare Mahkemesince davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek bir karar verilmesinde usul hükümlerine uygunluk bulunmamaktadır.