Danıştay 2. Daire E.2021/558 K.2022/6215

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; kiracı sıfatıyla işyerini işleten davacı işletmecinin, ana işletmeci şirkete ait işletme belgesine şerh edilmesi için müracaatta aranılan belgeler arasında işyeri açma ve çalışma ruhsatının da bulunduğu, işyeri açma ve çalışma ruhsatının şerh için gerekli bir ön şart olduğunun kabulu gerektiği, davacı işletmecinin ana işletmeci şirkete ait işletme belgesine şerh edilmemesinin işyeri açma ve çalışma ruhusatının iptalini gerektirmediği, bunun müeyyidesinin Bakanlıkça tesise ait turizm belgesinin iptali olduğu,

2634 sayılı Kanun hükümleri uyarınca ana işletmecinin alkollü içki satışı ve ruhsatlarına ilişkin hükümlerin dışında olması nedeniyle, alt işletmeci konumundaki davacı işletmecinin içkili yer bölgesi içinde faaliyette bulunması gerektiği sınırlamasına tabi tutulmasının hukuken olanaklı olmaması karşısında, davacı şirketin diskotek ruhsatının iptaline ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; turizm işletme belgesinde işyerinin davacı şirket adına işletileceği hususunda bir kayıt veya şerhin bulunmadığı, Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Uygulanmasına Dair 2011/1 sayılı Tebliğ hükümleri uyarınca, "işletmeci/kiracı şerhi" talebi ile Bakanlığa başvuru yapılmasının zorunlu olduğu, davacının başka bir işletmeciye ait turizm işletme belgesine kendisini şerh ettirmeden bu belgeden yararlanmasının mümkün olmadığı, sonuçta davacı şirketin turizm işletme belgesine sahip olmadığı veya şerhin de bulunmadığı gerekçesiyle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine ve Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.