Danıştay 2. Daire E.2021/6098 K.2023/5852

Dava Konusu İstem

Dava; ... Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğünde komiser olarak görev yapan davacının, Artvin İl Emniyet Müdürlüğünde görev yapmakta iken "resmi elbise giyenler için; bina veya eklentileri dışında ya da araç içinde görevin gerektirdiği şapka, bere, kep, miğfer veya kaskı giymemek" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 5/A-12 maddesi uyarınca 2 günlük aylık kesimi cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Artvin İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali ile maaşından kesilen miktarın iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava dosyasında bulunan soruşturma raporu ve ekleri ile savunma ekinde gönderilen Mobese görüntülerinin ve dosyadaki diğer bilgi ve belgelerin birlikte incelenmesi neticesinde, soruşturmaya esas raporu düzenleyen il emniyet müdür yardımcısının soruşturma kapsamında ifadesine başvurulmaması ve mobese görüntülerine göre şapka takmadıkları iddia olunan davacı ve diğer iki polis memuru haricinde olay yerinde resmi kıyafetli olarak bulunduğu anlaşılan iki emniyet görevlisinin ifadelerinin alınmaması nedeniyle soruşturmanın usulüne uygun yapılmadığının anlaşıldığı,

usulüne uygun yürütülmeyen soruşturma nedeniyle davacının disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, iptal edilen işlem nedeniyle maaşından kesilen miktarın, dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, aynı olayda aynı cezayı alan diğer iki polis memurunun açtığı iptal davalarında ret kararları verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının faiz hükmü yönünden düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri, kararın iptale ve davacının maaşından kesilen miktarın davacıya ödenmesine yönelik kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın davacının maaşından kesilen miktara dava tarihinden itibaren işleyecek faiz uygulanması ilişkin kısmı yönünden:

2577 sayılı İdari Yargılama Usûlü Kanunu’nun 16 ncı maddesinin 4'üncü fıkrasında, “Taraflar, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemezler.” hükmü bulunmakta olup, talep dışında veya talepten fazlaya karar verilemeyeceği açıktır.

Diğer taraftan; 2577 sayılı Kanun'un "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı mali haklarına ilişkin olarak faiz ödenmesine dair ayrıca ve açıkça herhangi bir talebinin bulunmadığı görülmekte olup, davacının talebi dışında işlem nedeniyle maaşından kesilen miktarın ödenmesinde faize hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir. Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, işbu temyiz istemine konu kararın hüküm fıkrasındaki, "... dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ..." ibaresi çıkartılmak suretiyle kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerekmektedir.

(X)- KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelemesinde; incelemeye tabi karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Temyiz istemine konu Mahkeme kararında, işlem nedeniyle maaşından kesilen miktarın ödenmesi talebi kabul edilmekle birlikte, davacının bu talebine ilişkin yasal faiz istemi olmadığı halde yasal faize hükmedilmesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu sebeple, davacı tarafından temyiz edilen İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla aksi yönde oluşan düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.