Danıştay 2. Daire E.2021/6446 K.2024/740

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dosyanın incelenmesinden.

26/04/2016 günü nöbetçi müdür F.E. tarafından Valilik hizmet binası protokol girişinde saat 06.45 sıralarında yapılan denetimde, o gün nöbetçi olan davacının görev yerinde bulunmadığı tespit edilerek durumun tutanağa bağlandığı, buna istinaden başlatılan soruşturma sonucu düzenlenen 17/08/2015 günlü disiplin soruşturma raporunda, davacının görev yerinden ayrıldığının sübuta ermesi nedeniyle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 11. maddesi uyarınca cezalandırılması yönünde getirilen teklif doğrultusunda dava konusu işlemin tesis edildiği, olayda;

gerek nöbetçi müdür F.E. tarafından düzenlenen tutanak, gerekse davacının dava dilekçesi ve soruşturma kapsamındaki kendi ifadesine göre, 26/04/2016 günü nokta nöbetinde amirin izni olmaksızın ayrıldığı, dolayısıyla davacıya isnat edilen fiilin sübuta erdiği anlaşıldığından, davacının 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, ayrıca yürütülen hizmetin hassasiyeti ve önemi dikkate alınarak davacı iddialarına itibar edilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; memuriyet hayatı boyunca herhangi bir disiplin cezasının bulunmadığı, olay günü eşinin arayıp çocuğun ateşlendiğini söylemesi üzerine telaşla evine gittiği, birlikte nöbet tuttuğu polis memuruna bilgi verdiği, herhangi bir kastı olmadığı, olayın olduğu saatte hiç bir amire ulaşması mümkün olmadığından, mesai başlangıç saati olan 08:00’de komiseri arayıp haber vermeyi, ancak aynı gün saat 06:25’te nöbetçi müdürün hakkında tutanak tuttuğunu öğrenince buna gerek kalmadığını düşündüğü ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından, Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 15. maddesinde; "Kararın verildiği güne kadar geçmiş hizmetleri olumlu ve sicilleri iyi olan memurlara Tüzükte gösterilen cezanın bir derece aşağısı uygulanabilir." kuralına yer verilmiştir.

Olayda; davacının disiplin cezasıyla cezalandırılmasına gerekçe teşkil eden, 26/04/2016 günü nokta nöbetinden amirin izni olmaksızın ayrıldığı hususunun sabit olduğu dosya içeriğinden anlaşılmakta ise de, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 11. maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Denizli Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü,... sayılı kararında, suçun işleniş biçimi, niteliği ve mesleğin özelliğinden bahisle, anılan Tüzüğün 15. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olmakla birlikte, 15. maddede belirtildiği şekilde,

davacının "geçmiş hizmetleri ve sicillerinin" kararda tartışılmayarak, kararın, objektif kriterlere dayandırılmaksızın, yalnızca suçun işleniş biçimi, niteliği ve mesleğin özelliğinden bahisle tesis edildiği anlaşılmıştır. 15. maddede önörgülen takdir yetkisinin maddede belirtilen kriterlere uygun kullanılmadığı açıktır.

Bu nedenle; davacının "24 ay uzun süreli durdurma" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı ve kararın bozulması gerektiği gerekçesiyle, davanın reddi yolundaki kararın onanmasına ilişkin çoğunluk kararına katılmıyorum.