Danıştay 2. Daire E.2021/6463 K.2024/2180

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, C.D. isimli kişiyle mesajlaşmasının "hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranış" olarak nitelendirilerek "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırıldığı, istinabe yoluyla alınan ifadesinde mesajlaşıldığı ve davacıya ait olduğu belirtilen telefon numarasının "..." olarak belirtildiği; savunma istem yazısında ise telefon numarasının "..." olduğunun belirtildiği ve davacı tarafından "..." numaralı telefonun kendisine ait olmadığının iddia edildiği,

söz konusu numaranın davacıya ait olduğu yönünde herhangi bir tespit bulunmadığı halde dava konusu işlemin bu telefon numarası davacıya ait kabul edilmek suretiyle tesis edildiği, atıldığı ve alındığı belirtilen mesajların içeriklerinin belirsiz olduğu, mesajlaşma olayının yaşandığı tarihte davacının Mersin ilinde görev yapmadığı;

bu durumda, mesaj atıldığı ve alındığı tespit edilen telefon hattının davacıya ait olduğu tespit edilmeksizin, içerikleri belirli olmayan mesajların atılması ve alınması eyleminin hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak davranışlarda bulunmak olarak nitelendirilmesinin gerekçeleri ortaya konulmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacıya isnat edilen fiilin sübut bulduğu, mesajların HTS kayıtları ile tespit edildiği, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.