Danıştay 2. Daire E.2021/6492 K.2023/921

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

…. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının tartışma yaşadığı şube müdürü ...'nin davacıyla uğraştığını gösteren somut bir delilin bulunmadığı, davacının iddiasına konu olayların 2009, 2010, 2011 yıllarına ilişkin olduğu, Terörle Mücadele Şube Müdürlüğünden ayrılış sebebinin ise davacı tarafından verilen branştan çıkmak istediğine ilişkin dilekçe olduğu,

helalleşmek ve güzel duygular içinde vedalaşma amacıyla yanına gittiği şube müdürü M.Z.'nin, kendisiyle görüşmek istememesine rağmen, sekreterin durumu ikinci kez bildirmek için odaya girdiği anda, henüz tartışma ortamı bile olmadan önce, davacının cep telefonundan ses kaydını başlatmasının iyiniyetli bir yaklaşım olmadığı, şube müdürünün görüşmek istememesi üzerine ısrar etmemesi gerekirken tartışma ortamına davacının kendisinin sebebiyet verdiği, davacının yüksek sesle konuşmamış olsa da ses tonunu artırdığı, konuşma şeklinin ise saygı sınırını aştığı anlaşıldığından,

eylemine uyan "Görev dışında amir veya üstlerine saygısız davranmak" nedeniyle 1 günlük aylık kesimi cezası ile tecziyesine ilişkin davalı idare işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; disiplin soruşturmasının olayın meydana geldiği tarihten itibaren en geç bir ay içinde başlatılması gerekirken iki ay, 10 gün sonra başlatıldığı, olayın gerçekleşme şekline bakıldığında, şube müdürü M.Z.'nin haksız tutumu ve sert tavırları nedeniyle ses tonunu yükselterek konuşmak zorunda kaldığı, ses tonunu yükselterek konuşmasının saygı sınırlarını aşan bir durum veya saygısızlık olarak yorumlanmaması gerektiği, verilen disiplin cezasının kamu yararı veya hizmet gerekleri doğrultusunda değil, şube müdürünün kendisine duyduğu kin ve garez nedeniyle tesis edildiği, olaya tanık olan personellerin şube müdürünün nüfuzu nedeniyle aleyhinde ifade verdikleri ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.