Danıştay 2. Daire E.2021/6995 K.2024/1078

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının görevli olduğu mıntıka dahilinde olan Basmane Oteller Sokağında devriye görevini yaparken ekip otosuna A.D. isimli kadını bindirdiği ve davacının, arkadaşı olan E.K.'dan görev yeri dışında bulunan ve arkadaşına ait dairenin anahtarını alıp bu apartman dairesinde A.D. isimli kadınla cinsel ilişki yaşadığı, buna göre, olay yeri olan apartmanın bulunduğu bölgenin ... kod nolu ekibin görev yeri dışında olduğu ve davacının bu bölgeye gitmek suretiyle görev yerini izinsiz olarak terk ettiği, böylece davacının üzerine atılı disiplin suçunu işlediği kanaatine varılarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; görev yerinin neresi olduğunun tebliğ edilmediği, bu görev yerine ilişkin sınırların kesinlik taşımadığı, ayrıca kabul anlamına gelmemekle beraber, Tüzük'ün 15. maddesinin uygulanmayışının hukuka aykırı olduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada; Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.