Danıştay 2. Daire E.2021/8516 K.2023/1080

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi Başkanlığı emrinde polis memuru olarak görev yaptığı dönemde, "suç kanıtlarını yok etmek" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/10. maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılması gerekmekte ise de, anılan Tüzüğün 15. maddesi uyarınca bir alt ceza uygulanarak 24 ay uzun süreli durdurma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin … günlü, … sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla; davacı hakkında düzenlenen soruşturma raporunda alınan ifadeler neticesinde, davacının soruşturmaya konu delil niteliğindeki kamera görüntülerini yok etmesi eylemi ile "suç kanıtlarını yok etmek veya bilerek ve isteyerek yok olmasına neden olmak ya da saklamak, saklanmasına yardımcı olmak yahut değiştirmek" suçunu işlediğinin sabit olduğu, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/10. maddesi uyarınca "meslekten çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına,

geçmiş memuriyetinin olumlu ve sicilinin iyi olması sebebiyle aynı Tüzüğün 15. maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin davalı idare işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 11/09/2019 günlü, E:2016/23204, K:2019/4668 sayılı kararıyla.

Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nde öngörülen ve davacı hakkında önerilen "meslekten çıkarma" cezasının Genel Müdürlük Yüksek Disiplin Kurulunda görüşülmesi, Tüzük'ün 15. maddesinde öngörülen koşulların varlığı halinde bir derece alt ceza uygulanması kararının da, meslekten çıkarma cezasında olduğu gibi, 3201 sayılı Kanun'un Ek 7. maddesinde yer alan hüküm gereğince Genel Müdürlük Yüksek Disiplin Kurulunun görüşü ve Bakanın onayı ile kesinleşmesi gerektiği, bu nedenle Merkez Disiplin Kurulunda görüşülüp karara bağlanarak,

Emniyet Genel Müdürünün onayı ile tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık, davanın reddi yönündeki İdare Mahkemesi kararında da hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle

Mahkeme kararının bozulmasına hükmedilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı İdare tarafından, davacının, komşusu S.D.'yi darp ettiğinin sabit olduğu, soruşturmaya konu delil niteliğindeki kamera görüntülerini yok etmesi eylemi ile "suç kanıtlarını yok etmek veya bilerek ve isteyerek yok olmasına neden olmak ya da saklamak, saklanmasına yardımcı olmak yahut değiştirmek" suçunu işlediğinin sübuta ermesi nedeniyle dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemde usul ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davalı İdarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesi kararının kaldırılarak, Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesinin 11/09/2019 günlü, E:2016/23204, K:2019/4668 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.