KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/8534 E., 2024/2965 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/8534
- Karar No
- 2024/2965
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- I. Hukuk Müşaviri Yrd. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
549 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Tekirdağ ili, ... İlçesi Nüfus Müdürü olarak görev yapan davacı, "gasp, silahlı tehdit vb suçları işlemek için kurulan suç örgütü mensuplarına yardım ve yataklık ilişkisi içerisinde bulunmak ve ayrıca ... adlı çocuk hakkında mahiyeti itibarıyla gerçeğe aykırı nüfus kaydı yapmak" fiillerinin, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Devlet memurluğundan çıkarma" cezasını gerektiren 125/E-g maddesi kapsamında "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak," olarak nitelendirilmek suretiyle Devlet memurluğundan çıkarılma cezasıyla tecziyesine ilişkin İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle dava açmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin, Danıştay Beşinci Dairesinin 30/11/2017 günlü, E:2016/17062, K:2017/23524 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; davacı hakkında adli yargıda açılan ve disiplin cezasına konu edilen davalardan; "denetim görevini ihmal ederek zimmet veya irtikaba neden olmak" fiilini işlediğinin kesinleştiği.
"Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği", "rüşvet almak" suçundan ceza aldığı, "örgüte bilerek yardım etme" suçundan yargılamasının devam ettiği; ancak bu dosyada yer alan delillerin disiplin soruşturması açısından yeterli olduğu görülmüş olup, anılan ceza yargılamalarındaki deliller ve değerlendirmeler ile disiplin soruşturması kapsamındaki olgu ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacının, dava konusu fiilleri işlediği sonucuna varıldığından,
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Devlet memurluğundan çıkarma cezasını gerektiren 125/E-g maddesi kapsamında "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" olarak nitelendirilmek suretiyle Devlet memurluğundan çıkarılma cezasıyla tecziyesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, dava konusu işlemin ölçülülük ilkesine aykırı olması nedeniyle ağır ve haksız bir sonuca sebebiyet verdiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/8534, K. 2024/2965, 16 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama