Danıştay 2. Daire E.2021/8672 K.2023/2168

Dava Konusu İstem

Dava; ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirdiği ileri sürülerek, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/C-2 maddesi uyarınca ve anılan Tüzüğün 14. maddesi uygulanmak suretiyle "20 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla dava reddedilmiş; karar, Danıştay Beşinci Dairesinin 19/02/2018 günlü, E:2016/15669, K:2018/9607 sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Beşinci Dairesinin anılan bozma kararına uyularak İstanbul 9. İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; davacıya isnat edilen fiilin sabit olduğu, Tüzüğün 6/C-2. maddesinde düzenlenen "Borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirmek" fiilinin, 7068 sayılı Kanun ile disiplin suçu olmaktan çıkartıldığı, davacının üzerine atılı fiilin niteliği "Kabul edilebilir mücbir sebepler haricinde borçlanıp ödememeyi alışkanlık haline getirmek" olarak düzenlenerek,

suçun maddi ve manevi unsurlarının değiştirildiği ve düzenlenen bu fiil için de Tüzükte düzenlenen (10 ay kısa süreli durdurma) cezadan daha hafif bir ceza (6 ay kısa süreli durdurma) öngörüldüğü anlaşıldığından, lehe hüküm uygulanması ilkesi gereğince; ilgili Tüzük dayanak alınarak, bir derece ağır ceza uygulanmak suretiyle davacının yirmi ay uzun süreli durdurma disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; idare mahkemelerince yerindelik denetimi yapılamayacağı, tesis edilen işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.