Danıştay 2. Daire E.2021/9101 K.2024/1131

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava dosyasının incelenmesinden.

Aydın ili, Didim ilçesinde kuaförlük yapan N.T. adlı şahsın telefonuna, 05/12/2010 tarihinde tanımadığı davacıya ait telefondan gelen mesaj ve arama nedeniyle, davacıdan şikayetçi olduğu, konuya ilişkin olarak savcılık ifadelerinde; davacının, "olay günü telefonunun şarjı biten arkadaşı A.Ö.’ye kendi telefonunu verdiği, kiminle konuştuğunu bilmediği, şikayetçiyi tanımadığı", A.Ö.'nün ise, "telefonunun şarjının bitmesi nedeniyle davacının telefonunu alarak N.T. adlı şahsa mesaj attığı, daha sonra arayarak konuştuğu, kendisini davacı olarak tanıttığı, bu aramadan davacının haberi olmadığı, ...'ı beş senedir tanıdığı,

onun da kendi sesini tanıdığı, suçlamayı bu haliyle kabul ettiği" yolunda ifade verdikleri, şikayetçi N.T. şikayetinden vazgeçtiğinden Didim Cumhuriyet Savcılığının 10/12/2010 tarihli kararıyla kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, daha sonra 17/12/2010 tarihinde Aydın İl Emniyet Müdürlüğü kayıtlarına giren isimsiz ve imzasız bir dilekçeyle, kendisini Didim'de yalnız yaşayan dul bir bayan olarak tanıtan şahsın şikayette bulunması üzerine, davacı hakkında "telefonla cinsel içerikli taciz ve tehdit" iddiasıyla başlatılan soruşturma sonucunda tanzim edilen 28/04/2011 günlü raporda;

"davacıya isnat edilen suçun N.T.'nin arkadaşı A.Ö isimli şahıs tarafından işlendiği, ifadelerde geçen beyanlara göre suçun sübuta ermediği ancak, davacının kendi sorumluluğundaki eşyalara sahip çıkması gerektiğinden bahisle, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 4/1. maddesi uyarınca "kınama" cezası ile cezalandırılmasının teklif edildiği, dava konusu işlemde ise; "müşteki N.T.’nin savcılık ifadesinin inandırıcı olduğu, adı geçen bayanın davacı ve çevresindekilerden korktuğundan dolayı ifade değişikliğine gittiği, ayrıca N.T.’nin, A.Ö.’nün sesini tanıyarak savcılığa şikayette bulunmayacağının açık olduğu,

mesaj içeriğinin de birbirini daha önce tanıyan kişiler arası konuşma biçiminde olmadığı, davacının kendisini ismini vererek tanıttığı, sosyal durumu ile ilgili bilgiler verdiği, müşteki bayanla ilgili bilgiler vererek sarkıntılık yaptığı, emniyet mensubuna yakışmayacak tekliflerde bulunduğundan bahisle, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün 7/D-5 maddesinde belirtilen "sarkıntılık" suçundan nedeniyle cezalandırıldığı,

dosyada yer alan bilgi ve belgeler, uyuşmazlık konusu olaya ilişkin düzenlenen soruşturma raporu ile olayın gelişim seyri dikkate alındığında, 17/12/2020 tarihinde Aydın İl Emniyet Müdürlüğü kayıtlarına giren şikayet dilekçesinde sosyal durumu ve olay hakkında bilgi veren şahsın şikayetçi N.T. olduğu ve gördüğü tehdit üzerine Cumhuriyet Savcılığındaki şikayetini geri aldığı, ayrıca suça konu mesaj ve telefon konuşmasının birbirini tanıyan şahıslar arasında geçen konuşmalar niteliğinde olmadığı, dolayısıyla mesaj ve aramanın A.Ö. tarafından değil, davacı tarafından yapıldığı sonucuna varıldığından,

24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; olay günü arkadaşı A.Ö.’ye, telefonunun şarjının bittiğini söylemesi üzerine kendi telefonunu verdiği, A.Ö.’nün N.T.’ye mesaj attığı ve konuştuğu, N.T. isimli bayana karşı sarkıntılık suçunu işlemediği, bir suç işlemediği ortada olmakla birlikte, olayı kendisinin gerçekleştirdiği kabul edilecek olsa dahi, gerek mesaj ve gerek konuşma içeriklerinde herhangi bir suç unsurunun oluşmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Uyuşmazlık konusu olayda; davacının, müşteki N.T'nin telefonuna önce mesaj attığı ve sonra aramak suretiyle N.T. ile konuştuğu sabit olmakla birlikte, davacının eyleminin, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/D-5 maddesinde yer alan "sarkıntılık yapmak" suç tanımına uymadığı; diğer bir ifadeyle anılan Tüzük maddesiyle örtüşmediği ve disiplin hukukunda yer alan "tipiklik" şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin kabulü ile davanın reddi yolundaki temyize konu idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan çoğunluk kararına katılmıyoruz.