Danıştay 2. Daire E.2021/9166 K.2024/2328

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; güvenlik kamerası görüntülerinin ve tanık ifadelerinin değerlendirilmesinden, polis memuru E.K.'nin karakol penceresini açarak iki kez aşağı tükürdükten sonra eline demir sopa alarak davacıya saldırdığı, sopa ve yumrukla davacıya vurduğu, davacının ise bu saldırı üzerine bir kez E.K.'ye yumruk attığı; her ne kadar E.K. tarafından davacının küfür ettiği ileri sürülse de, alınan tanık ifadelerinde bu hususa ilişkin bir beyanın bulunmadığı;

bu durumda davacının E.K.'nin saldırısı ve vurmaları karşısında sadece bir kez yaptığı vurma eyleminin kendini savunma niteliğinde olduğunun kabulü gerektiği, davacının bu fiilinin aynı rütbedeki arkadaşını dövmek suçunu oluşturmayacağı sonucuna varıldığından tesis edilen işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; görevi kamu düzenini korumak olan polis memurlarının vatandaşların gözü önünde kavga ettikleri sabit olduğundan, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 22/12/2014 günlü, K:2014/17 sayılı kararı uyarınca, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.