Danıştay 2. Daire E.2021/979 K.2021/4630

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…. K:… sayılı kararla; başkomiser olarak görev yapan davacının, kıdem sıralamasında 35. sırada yer aldığı, 49 adet maaş taltifi ve 6 adet takdirnamesi bulunduğu, davacının 2010 yılı terfi döneminde terfi ettirilmemesine ilişkin Merkez Değerlendirme Kurulu kararının.

İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararı ile iptal edildiği dikkate alındığında, 2009 yılında verilen kınama cezası ve hakkında adli sürecin devam ettiği gerekçe gösterilerek ikinci kez "terfi etmez" kararı verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, öte yandan; davacının, 2010 yılı terfi döneminde terfi ettirilmemesine ilişkin işlem nedeniyle uğradığı parasal kayıpların,.

İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla tazminine karar verildiğinden, 2011 yılı terfi döneminde terfi ettirilmemesine ilişkin işlem nedeniyle uğradığı parasal kayıpların tazmini isteminin reddine karar verilmiştir

Daire Kararının Özeti : Danıştay Onikinci Dairesinin 19/03/2014 günlü, E:2012/12189, K:2014/1816 sayılı kararıyla; davacının, adli ve idari soruşturmalara konu olan fiillerinin niteliği dikkate alındığında, 2011 yılında da aynı cezalar nedeniyle terfi ettirilmemesinde kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle İdare Mahkemesi kararı bozulmuştur.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, İdarece yapılan liyakat değerlendirmesinin tüm personel için eşit ve objektif olmadığı, idari soruşturma sonucu verilen disiplin cezasının yargı kararı ile iptal edildiği; öte yandan ceza yargılamalarında beraat kararları almış olmasına rağmen temyiz incelemesi yapan Danıştay Onikinci Dairesince bu hususlara değinilmediği ileri sürülerek, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Düzeltilmesi istenen kararın yöntem ve yasaya uygun olduğu, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 22/12/2014 günlü, K:2014/17 sayılı kararı uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesine; anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacının, 21/04/2014 tarihinde Mahkeme kayıtlarına giren karar düzeltme istemli dilekçesinde, düzeltilmesi istenilen 19/03/2014 günlü bozma kararına katılan Danıştay Onikinci Daire üyeleri …, … ve …'ın reddedilerek karar düzeltme isteminin başka bir heyet tarafından incelenmesi talep edilmekte ise de; dava dosyasının Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararıyla Dairemize devredilmiş olması ve reddi istenilen isimlerin karar verecek heyette yer almaması nedeniyle davacının reddi hakim talebinin reddine ve dosyanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 56. maddesi uyarınca görüşülmesine karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 19/03/2014 günlü, E:2012/12189, K:2014/1816 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.