Danıştay 2. Daire E.2021/986 K.2021/3137

Dava konusu istem: Dava, Merzifon Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürlüğü kadrosunda … olarak görev yapan davacının, emniyet amirliği rütbesine terfi tarihinin 30/06/2012 olarak düzenlenmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü 2013 Merkez Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; Mahkemenin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla davacının 24/02/2009 tarihinden itibaren terfi ettirilmesine karar verildiği, Mahkeme kararı uyarınca 24/02/2009 tarihinden itibaren başkomiserlik rütbesine terfi ettirilen davacının, bu rütbede en az zorunlu bekleme süresini 24/02/2012 tarihinde doldurduğu, emniyet amirliğine terfi tarihinin de rütbede bekleme süresini doldurduğu 24/02/2012 tarihi olarak belirlenmesi gerekirken, 30/06/2012 tarihinden geçerli olmak üzere emniyet amiri rütbesine terfi ettirilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Merkez ve Yüksek Değerlendirme Kurullarının yıl içerisinde bir üst rütbeye terfiyi hak eden ortalama 5000 kişinin terfisine karar verdiği, bu işlemlerin düzen ve intizam içerisinde olabilmesi için bir tarih belirleme zorunluluğu olduğu, idareye tanınan takdir yetkisi çerçevesinde, 1998 yılından itibaren Merkez ve Yüksek Değerlendirme Kurulları tarafından yeknesaklık sağlanması amacıyla bu uygulamanın yapıldığı, bir üst rütbeye terfi tarihinin belirlenmesinde belli bir ölçüde idarenin takdir yetkisine sahip olduğu, kanun koyucu idareye takdir yetkisi tanımamış olsaydı, yasal mevzuatta “zorunlu en az bekleme süreleri” ifadesine yer verilmeyeceği belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesinin E:2016/18641 sayılı esasında kayıtlı iken, Danıştay Başkanlık Kurulunun, Danıştay dava daireleri arasındaki iş bölümünün belirlenmesine ilişkin 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" başlıklı kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize devredilen ve tekemmül eden dosyada, yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin; Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.