Danıştay 2. Daire E.2022/1126 K.2022/2012

... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı karar ile dava konusu işlem yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına, işlem nedeniyle uğramış olduğu özlük ve parasal hakların yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine hükmedilmiş; Danıştay Beşinci Dairesinin 04/06/2015 günlü, E:2014/3987, K:2015/6109 sayılı kararı ile davanın konusuz kalmasının söz konusu olmadığı ve işin esasına girilerek yeniden bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle anılan karar bozulmuştur.

Bu karar üzerine, bozma kararına uyulduğu belirtilerek, davanın reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı, davacının talebine yönelik olarak ilgili mevzuatın yorumu ve maddi olaya uygulaması yapılmaksızın, yani uyuşmazlıkla ilgili gerekçeye yer verilmeksizin hüküm kurulmasında usul ve hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle Danıştay İkinci Dairesinin 13/10/2016 günlü, E:2016/9955, K:2016/3797 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Danıştay İkinci Dairesinin anılan bozma kararından sonra Mahkemece bozma kararına uyulduğu belirtilerek, davanın reddi yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı ise; davacının, denetçi yardımcısı adayı iken görevine son verilmesine yönelik işlemin yargı kararı ile iptali üzerine; bu işlem hiç tesis edilmemiş gibi, önceki halin tesisinin davalı idare yönünden bir zorunluluk olduğu göz önüne alındığında; hukuka aykırılığı sabit olan göreve son verme işleminden kaynaklı geç atama işleminde de hukuka ve hakkaniyete uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, Danıştay İkinci Dairesinin 30/10/2018 günlü, E:2017/1586, K:2018/5906 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Bilahare; ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; davanın reddi yolundaki ilk kararda ısrar edilmiştir.

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 14/01/2021 günlü, E:2020/1114, K:2021/30 sayılı kararı ile de, ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı ısrar kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Bozma kararına uyulmak suretiyle, ....

İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; davacının, denetçi yardımcısı adayı iken görevine son verilmesine yönelik işlemin yargı kararı ile iptali üzerine, bu işlem hiç tesis edilmemiş gibi, önceki halin tesisinin davalı idare yönünden bir zorunluluk olduğu göz önüne alındığında; hukuka aykırılığı sabit olan göreve son verme işleminden kaynaklı geç atama işleminde de hukuka ve hakkaniyete uyarlık bulunmadığı; davacının denetçi kadrosuna atanma tarihinin, davalı idarece, emsallerinin denetçi kadrosuna atanma tarihi olan 23/02/2011 olarak belirlenmesi gerektiği sonucuna varıldığından,

dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı mali ve özlük hakların yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının, denetçi yardımcısı olarak fiilen Kanunda öngörülen süre kadar çalışarak mesleki anlamda yetiştirildikten, yeterli tecrübe ve birikimi kazandıktan, staj sonunda yapılacak yeterlik sınavında başarılı olduktan ve Kanunun aradığı diğer şartları da temin ettikten sonra denetçi olarak atanmasının mümkün olduğu; davacının emsallerine eşitlenmek maksadıyla geriye çekilen ve fiilen meslek icrâ edilmeyen 1 yıl 7 ay 19 günlük sürenin denetçi olarak atanmada nazara alınmasına ve atama tarihinin geriye çekilerek mahrum kalındığı iddia edilen mali hakların ödenmesine Sayıştay Kanununun 17. maddesi hükmü karşısında imkan bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.