Danıştay 2. Daire E.2022/516 K.2022/5248

Dava konusu istem: Kayseri İl Emniyet Müdürlüğü emrinde görev yapan davacı tarafından, (A) grubu polis amiri statüsünde değerlendirilmesinden sonra başkomiser rütbesine terfi tarihinin 24/02/2009 olarak düzeltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali isteminden ibarettir. ... İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı davanın reddine ilişkin kararı, Danıştay Beşinci Dairesinin 10/01/2017 günlü, E:2016/27265, K:2017/775 sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Danıştay Beşinci Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle, 24/02/2005 tarihinden geçerli olmak üzere komiser rütbesine terfi ettirilen davacının bu rütbedeki (A) grubu polis amirleri için zorunlu en az bekleme süresi olan 4 yılı 24/02/2009 tarihi itibarıyla doldurduğu, bu tarihten itibaren geçerli olacak şekilde başkomiser rütbesine terfi etmesi gerektiği, ancak 2010 yılı Merkez Değerlendirme Kurulu tarafından davacı hakkında "terfi etmez" kararı verildiği,

bu itibarla davacının bir yıl gecikmeli olarak 24/02/2010 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde başkomiser rütbesine terfi ettirilmesi gerekirken 30/06/2011 tarihinden itibaren terfi ettirildiği anlaşıldığından, davacının başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından özetle; dava konusu işlemin hukuka, yasal mevzuata, kamu yararı ve hizmetin gereklerine uygun olarak tesis edildiği, davacı hakkında verilen yargı kararları doğrultusunda rütbe ve terfi işlemlerinin gerçekleştirildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görülerek yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.