Danıştay 2. Daire E.2023/1661 K.2023/5886

Dava konusu işlemin iptali ile yoksun kalınan özlük haklarının iadesi ve parasal hakların işlem tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle ödenmesi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü E:..., K:... sayılı kararın, Danıştay Onaltıncı Dairesinin 18/02/2016 günlü, E:2015/15703, K:2016/572 sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline ve bu işlem nedeniyle yoksun kalınan maaş farklarının ödenmesine yönelik kısmı onanmış; özlük ve parasal haklarına işlem tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ilişkin kısmı ise bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Danıştay Onaltıncı Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle ... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; idari işlemlerden dolayı uğranılan zararın tazmini istemi bulunan davalarda uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak idareye başvuru tarihinin, başvurunun bulunmaması halinde ise dava tarihinin esas alınması gerektiği, Danıştay içtihatlarının da bu yönde olduğu; bu itibarla, davacının parasal kayıplarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların dava tarihi olan 18/07/2014 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, bütçe sisteminde faiz ödenmesine ilişkin herhangi bir kanuni düzenleme yer almadığı, hükmedilen alacağa faiz işletilmemesi gerektiği belirtilerek, temyize konu kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği görülerek yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.