Danıştay 2. Daire E.2023/2070 K.2023/3146

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul ili, Eyüp ilçesi, … Mahallesinde bulunan, … ada, … parsel sayılı tamamı … Vakfına ait 3.728,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 178,00 m²'lik kısmının işyeri yapılmak suretiyle 01/06/2012-07/11/2012 tarihleri arasındaki dönemde işgal edildiğinden bahisle davacı şirketten 70.650,00 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin … günlü, … sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali ile 05/03/2013 tarihinde ihtirazi kayıtlı ve indirimli olarak ödenen 48.042,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : … İdare Mahkemesinin, Danıştay Onuncu Dairesinin 12/12/2019 günlü, E:2016/6655, K:2019/10263 sayılı bozma kararına uyarak verdiği temyize konu kararıyla; bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 19.275,83 TL'lik kısmı yönünden işlemin iptaline, 51.374,17 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, davacı tarafından indirimli olarak ödenen 48.042,00 TL'nin 4.373,95 TL'lik kısmının davacıya iadesine, 43.668,05 TL'lık kısmın iadesi yönündeki istemin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazın kullanımında davalı idarenin bilgisi ve rızasının bulunduğu, geçerli bir kira sözleşmesi bulunduğu, fuzuli şagil olmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve usule uygun olduğu, mahkemece belirlenen ecrimisil bedelinin rayiçlerinin altında olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Davalı idare tarafından cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.