Danıştay 2. Daire E.2023/235 K.2023/2583

Dava konusu istem: Dava; ... Belediyesinde fen işleri müdürü olarak görev yapan davacı tarafından, veri hazırlama ve kontrol işletmeni kadrosuna atanmasına ilişkin … günlü, … sayılı davalı idare işleminin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının tarafına ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … günlü, E…., K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla; davacının istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiş, anılan karara karşı davacının yaptığı temyiz başvurusu ise … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … günlü, E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı kararla reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, her ne kadar Bölge İdare Mahkemesince istinaf talebinin reddine kesin olarak karar verilmiş ise de mahkemeye erişim hakkı, adil yargılanma hakkı, hak arama hürriyeti ve mülkiyet hakkı gibi hakların Anayasada teminat altına alındığı, bu temel hak ve hürriyetlerin ihlali mahiyetindeki kararın temyizen bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesi'nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.