Danıştay 2. Daire E.2023/6178 K.2023/5970

Dava Konusu İstem

Dava; Zongudak Bülent Ecevit Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinde hemşire olarak görev yapan davacı tarafından, Ankara ili, Askeri Fabrikalar Genel Müdürlüğü 5. Ana Bakım Fabrika Müdürlüğünde astsubay olarak görev yapan eşinin görev yaptığı Ankara iline, Sağlık Bakanlığına bağlı münhal bir kadroya naklen atanma talebiyle yapmış olduğu başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla, dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiş olup, anılan kararın davalı idare tarafından istinaf yoluyla incelenmesinin istenilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararla, istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : Davacı tarafından, söz konusu Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen temyize konu kararla; uyuşmazlıkta, Dairelerince verilen kararın, 2577 sayılı Yasa'nın 46. maddesinde sayılan ve temyizi kabil kararlar arasında bulunmadığı, temyiz talebinde bulunulan kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle, temyiz isteminin reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Verilen kararın kesin bir karar olmayıp temyize tabi bir karar olduğu, idarenin tesis etmiş olduğu işlemin aile bütünlüğünü bozduğu ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.