Danıştay 2. Daire E.2023/6242 K.2023/6000

Dava Konusu İstem

Dava; İzmir İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yaptığı dönemde davacının, "hizmet dışında resmi sıfatın gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışta bulunmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5 maddesi uyarınca 6 ay kısa süreli durdurma cezasıyla cezalandırılması gerekmekte ise de, anılan Tüzüğün 15. maddesi uygulanarak "4 günlük aylık kesimi cezası" ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... Günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Danıştay Beşinci Dairesinin 30/03/2018 günlü, E:2016/15425, K:2018/12997 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle; davacı hakkında yapılan disiplin soruşturması kapsamında alınan tanık ifadelerinin birbirini doğrulamadığı, disiplin cezasına dayanak olarak yalnızca davacının aleyhine tanıklık yapan E.İ.'nin beyanlarının esas alındığı, diğer tanığın lehe olan beyanlarının ise değerlendirilmediği, bu haliyle davacıya isnat olunan eylemin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; disiplin soruşturmasında tüm tanıkların beyanları alınarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle usul ve mevzuata uygun olarak dava konusu işlemin tesis edildiği, söz konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek temyize konu kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.