Danıştay 2. Daire E.2024/213 K.2024/2319

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay İkinci Dairesinin 27/10/2022 günlü, E:2021/1805, K:2022/5435 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle verilen ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davalı idarece, Yüksek Değerlendirme Kurulunun 2015/3 sayılı kararının 3. maddesinde yer alan, “YDK tarafından yapılan değerlendirmede.

3201 sayılı Kanunun 55 inci maddesinin üçüncü fikrasında belirtilen rütbelere göre azami kadro oranı ve Bakanlık Makamının rütbelere göre terfi ettirilecek kadro sayılarına ilişkin 24/07/2015 tarihli onayına bağlı kalınarak, 3. Sınıf ve 4. Sınıf Emniyet Müdürü rütbesinde 2 yıl bekleme süresini dolduranlar ile Emniyet Amiri rütbesinde 3 yıl bekleme süresini dolduran ve aynı hukuksal durumda bulunan personel hakkında eşitlik ilkesi çerçevesinde, herhangi bir liyakat değerlendirmesi yapılmaksızın prensip olarak terfi ettirilmemesine,

bu kapsamda bulunan personelin terfi durumunun, 3201 sayılı Kanun ve Yönetmelik hükümleri çerçevesinde 2016 yılında toplanacak YDK tarafından değerlendirilmesine karar verilmiştir” şeklindeki kural uyarınca 2015 yılında bir üst rütbeye terfi durumu değerlendirmeye alınan emniyet amirleri için hazırlanan kıdem sıralamasında 750. sırada yer alan davacı hakkında liyakat değerlendirmesi yapılmaksızın prensip olarak “Terfi etmez” kararı verildiği ileri sürülmekte ise de,

mevzuat hükümleri uyarınca davalı idare personelinin terfi değerlendirmelerinin liyakate göre yapılacağının ve yapılan değerlendirme sonucunda liyakatli olduğu değerlendirilen personel hakkında kadronun bulunması halinde "Terfi eder", kadro bulunmaması halinde "Kadrosuzluk nedeniyle terfi etmez",

bir üst rütbeye terfi etmek için liyakat yönünden yeterli görülmeyen personel hakkında ise “Terfi etmez” kararı verileceğinin kural bağlanmış olması ve anılan düzenlemeler karşısında Yüksek Değerlendirme Kurulunun 2015/3 sayılı kararının 3. maddesinin herhangi bir hukuki dayanağının olmadığı ve bu şekilde bir prensip kararı alınamayacağı sonucuna ulaşıldığı;

bu durumda emniyet amiri olarak görev yapan davacının, 2015 yılı için rütbe terfi durumunun görüşüldüğü Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulunda hukuki dayanaktan yoksun alınan prensip kararı gereğince ve herhangi bir liyakat değerlendirmesi yapılmamak suretiyle davacı hakkında “Terfi etmez” kararı verildiği anlaşıldığından, dava konusu Yüksek Değerlendirme Kurulunun 2015/3 sayılı kararının davacıya ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı;

öte yandan, yukarıda yer verilen gerekçe ile dava konusu işlemin iptaline ilişkin Mahkemelerince verilen kararın davacının doğrudan terfi ettirilmesi sonucunu doğurmayacağı, tespit edilen hususlara göre davacının durumunun idarece yeniden değerlendirileceği ve davacının terfi edip etmeyeceğinin bu değerlendirme sonucunda belirleneceği dikkate alındığında, davacının parasal hak isteminin bu aşamada değerlendirilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesi talebi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kamu yararı ve Emniyet Teşkilatının nitelikli amir ihtiyacı göz önünde bulundurularak liyakatli personelin belirlendiği, kadro durumu da dikkate alınarak liyakatli personel arasından en liyakatli olanların bir üst rütbeye terfi ettirilmesinin amaçlandığı, bu kapsamda davacı hakkında verilen "Terfi Etmez" kararının hukuka uygun olduğu, Mahkeme kararının iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararı; Danıştay İkinci Dairesinin 27/10/2022 günlü, E:2021/1805, K:2022/5435 sayılı bozma kararında belirtilen gerekçeler göz önüne alınarak verilmiş bir karar olduğundan, usul ve hukuka uygun bulunmakta ve bozulmasını gerektirecek bir hukuka aykırılık taşımamaktadır.