Danıştay 2. Daire E.2024/4815 K.2024/5887

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiş; anılan karara karşı davalı idare tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararla, istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılması ile davanın reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir. Davacı, anılan kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Sekizinci Dairesinin 25/10/2024 günlü, E:2024/5839, K:2024/5603 sayılı gönderme kararı ile Dairemize iletilen dosyada, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. (...)

6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Bahsi geçen Kanun'un, 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir: ..." hükmüne yer verilmiş, maddenin devamında da, temyiz edilebilecek kararlar tahdidi olarak sayılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İstanbul Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince her ne kadar 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin (c) bendi gereğince Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiş ise de, anılan maddede, öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davalarının temyiz edilebileceği düzenlenmiştir.

Temyiz istemine esas teşkil eden karar ise; 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'na 7417 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu eklenen Geçici 83. madde kapsamında kabul edilen öğrenci affından yararlanma istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkindir. Başka bir ifadeyle, davaya konu uyuşmazlık davacının öğrencilik statüsüne alınmaması ile ilgilidir.

Bu itibarla, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi kapsamında sayılan öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere ilişkin olmadığı ve temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlardan olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.