KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2024/740 E., 2024/3320 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/740
- Karar No
- 2024/3320
- Karşılıklı temyiz isteminde bulunanlar
- —
- Davacı
- ...
- Davalı
- ...Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Diğer davalı)
- ...
- Vekili
- Hukuk ve Mevzuat Genel Müdürü ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:...sayılı kararın, dilekçelerde yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemlerinden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
838 kelime·4 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; Kültür ve Turizm Bakanlığında Kültür Varlıkları ve Müzeler ... olarak görev yapan davacı tarafından, 3 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 2. maddesine göre görevden alınmasına ilişkin 07/02/2019 günlü, 2019/51 sayılı Cumhurbaşkanlığı işlemi ile bu işlem dayanak alınarak kültür ve turizm uzmanı olarak atanmasına ilişkin ...günlü, ... sayılı Kültür ve Turizm Bakanlığı işlemin iptali ve bu işlemler nedeniyle uğramış olduğu maddi kayıplarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine hükmedilmesi istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; üst düzey kamu yöneticilerinin; kamu kurum ve kuruluşlarının geleceğe dönük planlarını ve politikalarını saptayan, bu plan ve politikalardaki hedefleri gerçekleştirmek için gerekli kaynakları ve bu kaynakların kullanım yerlerini belirleyen kişiler ya da bu kişilerin emir ve direktifleri yönünde uygulamayı yapan veya onlara yardımcı olan kişiler oldukları,
657 sayılı Kanun'un 76'ncı maddesiyle atama yapma ve görevden alma konusunda ise idareye takdir yetkisi tanınmış olduğu hususları göz önüne alındığında ve idarenin kamu hizmetinin gerekleri doğrultusunda personelin görevini değiştirme konusunda yasalarla ve idare hukuku ilkelerine dayalı olarak sahip olduğu takdir yetkisini dava konusu işlemin tesisi sırasında kamu yararı ve hizmet gerekleri dışında subjektif (öznel) nedenlerle kullandığına dair dosyada herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı, bununla birlikte davacının uzun bir süredir kadrosunun bulunduğu genel müdürlükte görev yapmadığı,
geçici görevle Bakanlık Müşavirliğinde ve Strateji Geliştirme Başkanlığı emrinde görev yaptığı anlaşıldığından, Genel Müdür Yardımcılığı görevinden alınması işleminde kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı sonuç ve kanaatine varıldığı;
her ne kadar davacının genel müdür yardımcılığı görevinden alınarak kültür ve turizm uzmanı olarak atanması işlemlerinde hukuka aykırılık görülmemiş ise de, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğünde ... olarak kesintisiz en az iki yıl fiilen görev yapan davacının, 375 sayılı KHK'ye 6639 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile eklenen mülga Ek 18. maddede aranan şartları taşıdığı,
mali haklarının atandığı kadro olan uzman kadrosunda bulunması kaydıyla atandığı tarihi takip eden ay başından itibaren ikinci yılın sonuna kadar fiili çalışmaya bağlı ödemeler hariç önceki görevine (Genel Müdür Yardımcılığı) ait ödeme unsurları esas alınarak ödenmesine devam edilmesi gerektiği sonucuna varıldığı; bu itibarla, davacının dava konusu işlem sebebiyle mahrum kaldığı,
genel müdür yardımcılığı ile uzman kadrosu görevine ait maaş farklarının atandığı tarih olan Şubat 2019 tarihini takip eden 2019 yılının 3. ayından başlamak üzere her ay için ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davacının Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdür Yardımcılığı görevinden alınmasına ilişkin 07/02/2019 günlü, 2019/51 sayılı Cumhurbaşkanlığı işlemi ile bu işlem dayanak alınarak Kültür ve Turizm Bakanlığınca, kültür ve turizm uzmanı olarak atanması yolunda tesis edilen 13/02/2019 günlü, 131037 sayılı işlemin iptali istemi yönünden davanın reddine,
davacının uzman olarak atanması nedeniyle mahrum kaldığı parasal haklarının ödenmesi istemi yönünden davanın kabulüne, genel müdür yardımcılığı ile uzman kadrosu görevine ait maaş farklarının atandığı tarih olan Şubat 2019 tarihini takip eden 2019 yılının 3. ayından başlamak üzere her ay için ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından; genel müdür yardımcılığı kadrosunda görev yapmakta iken hakkında tesis edilen geçici görevlendirmelerin davalı idarelerin hizmet gerekleri yönünde bir tasarrufu olduğu göz ardı edilerek, bu durumun genel müdür yardımcılığı görevinde başarısız yahut yetersiz olduğu yönünde bir karine gibi kabul edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu işlemler yönünden davanın reddine yönelik karar kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından; Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin karar kısmında hukuki isabet bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Davalı İdareler tarafından; davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacı tarafından; cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2024/740, K. 2024/3320, 30 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama