Danıştay 3. Daire E.2004/1680 K.2005/1486

İstemin Özeti

1997 yılında gayrimenkul satışından elde ettiği kazancına ilişkin kurumlar vergisi ve muhtasar beyannamelerini vermeyen davacı kooperatif adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi, fon payları ile bunlara ve geçici vergiye bağlı olarak kesilen ağır kusur cezalarını.

5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan Geçici 23'üncü maddesi uyarınca kooperatiflerin gayrimenkul satışından doğan kazançlarının kurumlar vergisinden müstesna tutulması için gayrimenkullerin iki tam yıl süreyle kooperatifin aktifinde yer alması, satıştan doğan kazancın sermayeye eklenmeyerek özel bir fon hesabında gösterilmesi,

hiçbir şekilde ortaklara dağıtılmaması ve kooperatifin amaçlarının gerçekleştirilmesinde kullanılması koşullarının bir arada gerçekleşmesi gerektiği, davacı kooperatifin 10.10.1996 tarihinde 75.000.000 liraya aldığı gayrimenkulü, 26.4.1997 tarihinde istisna için gerekli iki yıl geçmeden 7.500.000.000 lira bedelle satması nedeniyle koşullarından birini ihlal ettiğinden, kurumlar vergisi istisnasından yararlanmasının mümkün olmadığı,

bu durumda kurumlar vergisi beyannamesini vermek zorunda olan davacı kooperatif adına gayrimenkulün alım bedeli ile satış bedeli arasındaki fark dikkate alınarak re'sen yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak matrahın bulunuş biçimi dikkate alındığında ağır kusur cezası kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kusur cezasına çevirmek suretiyle değiştiren.

Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; gayrimenkul satışından elde edilen meblağın, kar payı olarak ortaklara intikal ettirilmediği, inşaatı tamamlama fonuna aktarıldığı, iki yıl beklemenin kooperatifin amaçlarıyla çelişeceği ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır. Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Savcı : … Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA