Danıştay 3. Daire E.2016/5735 K.2020/8

Dava konusu istem: Davacı adına 2006 yılına ait kurumlar vergisi ve geçici vergi ile 2006, 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin gelir (stopaj) vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ...tarih ve ..., ... tarih ve ..., ... tarih ve ..., ...tarih ve ..., ... tarih ve..., ... tarih ve ... ile ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... takip numaralı ödeme emri içeriği 2012 yılının Ocak ila Aralık dönemleri dışındaki kamu alacaklarına ait ihbarnamelerin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, ... sayılı ödeme emri muhteviyatı söz konusu dönemlere ilişkin kamu alacağı ile ... ve ...takip numaralı ödeme emirlerine konu alacakların dayanağı bilgi ve belgelerin davalı idare tarafından ibraz edilmediği, usulüne uygun olarak tebliğ edilip kesinleştirildiği ispat edilemeyen değinilen amme alacaklarının tahsili amacıyla tanzim edilen dava konusu ödeme emirlerinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriği borçların tarhiyat aşamasında dava konusu yapılmadan kesinleşmesi üzerine tanzim edilen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına 2006 yılına ait kurumlar vergisi ve geçici vergi ile 2006, 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin gelir (stopaj) vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinde, davacının adının, vergilerin türü, dönemleri ile vadelerinin yazılı olduğu ancak bu borçlardan dolayı davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'un 10. maddesi uyarınca mı yoksa 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 35. maddesi uyarınca mı sorumlu tutulduğunun belirtilmediği anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55. maddesinde; amme alacağını vadesinde ödemeyenlere, 15 gün içinde borçlarını ödemeleri veya mal bildiriminde bulunmaları lüzumunun bir “ödeme emri” ile tebliğ olunacağı, ödeme emrinde borcun asıl ve ferilerinin mahiyet ve miktarları, nereye ödeneceği, müddetinde ödemediği veya mal bildiriminde bulunmadığı takdirde borcun cebren tahsil ve borçlunun mal bildiriminde bulununcaya kadar üç ayı geçmemek üzere hapis ile tazyik olunacağı, gerçeğe aykırı bildirimde bulunduğu takdirde hapis ile cezalandırılacağı hususlarının bulunması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

6183 sayılı Kanun'un 35. maddesinde şirket tüzel kişiliğinden tahsil edilemeyen kamu alacakları için ortakların ve 213 sayılı Kanun'un 10. maddesinde ise kanuni temsilcilerin sorumluluğu düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümler uyarınca ortak ve kanuni temsilci açısından sorumluluğun kapsamı farklı belirlenmiş olup, devletin bir kurumu olan vergi dairesi tarafından düzenlenen ödeme emrinde davacının hangi yasa maddesi uyarınca takibe tabi tutulduğunun gösterilmesi bu bağlamda önem arzetmektedir. Bu husus savunma hakkının kullanılmasına engel teşkil etmekte ve hukuk devleti ilkesi ile bağdaşmamaktadır.

Sonuç olarak, davalı idarece düzenlenen ödeme emrinde davacının hangi sıfatla ve hangi yasa hükmü uyarınca takibe tabi tutulduğunun açık bir şekilde ortaya konulması gerektiği hususu gözönünde bulundurulmak suretiyle davacının ortak mı yoksa kanuni temsilci olarak mı sorumlu tutulduğuna, borcun tamamından mı hissesi oranınında mı sorumlu olduğuna ilişkin herhangi bir ibare içermeyen dava konusu ödeme emrinin, hukuka uygun şekilde düzenlendiğinden bahsedilemeyeceğinden, yazılı gerekçeyle iptali yolundaki Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.