Danıştay 3. Daire E.2017/2168 K.2021/1261

Dava konusu istem: Davacının elektronik ortamda düzenlemesi gerektiği halde fiziki olarak beş adet fatura tanzim etmesi nedeniyle 2016 yılının Mart dönemi için adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemidir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: : Dava konusu cezanın dayanağı olan 421 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 5.4. Bölümünün 04/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 448 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 3. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı, elektronik ortamda fatura düzenlememe eyleminin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği gerekçesiyle ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Elektronik ortamda fatura düzenlemesi gereken davacının fizilki ortamda fatura düzenlediği tespit edildiğinden özel usulsüzlük cezası kesildiği, kağıt olarak düzenlenen faturanın malın teslimi veya hizmetin ifası tarihinden itibaren yedi gün içinde elektronik olarak da düzenlenmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddiyle Vergi Dava Dairesinin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.