Danıştay 3. Daire E.2017/2629 K.2021/3758

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, ihale usulüyle üstlendiği yıllara sari inşaat işi nedeniyle tevkif edilen gelir vergisinin vergi borçlarına mahsup edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile imzalanan sözleşme gereğince ''Eyüp Kemerburgaz Meydanı ve İstanbul Caddesi Düzenleme İnşaatı" işinin 27/05/2014 tarihinde bitirildiği, yıllara yaygın inşaat işinin bittiği tarih itibarıyla kar veya zararın ortaya konulacağı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca işin bittiği tarih olarak beyan edilen 27/05/2014 tarihinden sonra işin devam ettiğine ilişkin idare tarafından herhangi bir tespit yapılmadığı,

geçici kabul tutanağının işin bittiği tarihten itibaren yaklaşık 9 ay sonra imzalanmasından davacının sorumlu tutulamayacağı ve davacı tarafından yapılan mahsup talebinin geçici kabul tutanağının imzalandığı 06/02/2015 tarihi itibarıyla işin bitmiş sayılacağından bahisle tevkif edilen gelir vergisinin vergi borçlarına mahsup edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddedilmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 42. maddesinde; birden fazla takvim yılına sirayet eden inşaat ve onarma işlerinde kar veya zararın işin bittiği yıl kati olarak tespit olunacağı ve tamamının o yılın geliri sayılarak,

mezkur yıl beyannamesinde gösterileceği, mükelleflerin bu madde kapsamına giren hallerde her inşaat ve onarım işinin hasılat ve giderlerini ayrı bir defterde veya tutmakta oldukları defterlerin ayrı sayfalarında göstermeye ve düzenleyecekleri beyannameleri işlerin ikmal edildiği takvim yılını takip eden yılın Mart ayının başından yirmibeşinci günü akşamına kadar vermeye mecbur oldukları hükmünün getirildiği, aynı Kanunun 44. maddesinde, inşaat ve onarma işlerinde geçici ve kesin kabul usulüne tabi olan hallerde geçici kabulün yapıldığını gösteren tutanağın idarece onaylandığı tarihin;

diğer hallerde işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarihin bitim tarihi olarak kabul edileceği, bitim tarihinden sonra bu işlerle ilgili olarak yapılan giderler ve her nam ile olursa olsun elde edilen hasılatın, bu giderlerin yapıldığı veya hasılatın elde edildiği yılın kar veya zararının tespitinde dikkate alınacağı hükmüne yer verildiği, olayda;

geçici kabul usulüne tabi olduğu hususunda ihtilaf bulunmayan inşaat işinde, işin bitim tarihi olarak geçici kabul tutanağının onaylandığı 06/02/2015 tarihinin esas alınması gerektiğinden, davalı idare tarafından geçici kabul tutanağının onaylandığı tarihte işin bitirilmiş sayılacağı ve bu faaliyetten doğan kar veya zararın 2015 yılı beyannamesinde gösterilmesi gerektiğinden bahisle istemin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemi kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahsup talebine yönelik olarak idarece istenen tüm belgelerin tamamlandığı, yıllara yaygın inşaat işinin fiilen bitmiş olmasına rağmen geçici kabul işlemlerinin gecikmesi ve geçici kabul heyetinin görevini geç yerine getirmesinden sorumlu tutulamayacakları, bu nedenle mahsup istemlerinin reddedilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.