Danıştay 3. Daire E.2017/3249 K.2021/1165

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle sözü edilen bu faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre Mart ila Aralık 2010 dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353.maddesinin 1.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Kanun'un tebligata ilişkin hükümlerine göre tebliğ yoluna gidilmesi gerekirken 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilen ihbarnameler içeriği tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının davacı tarafından öğrenildiği 04/11/2016 tarihinde tebliğ edildiğinin kabulü gerektiğinden beş yıllık zamanaşımı süresinde tebliğ edilmeyen vergi ve cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin zamanaşımı süresi içinde davacının bilinen adresine gönderildiği, tebliğ edilememesi üzerine zamanaşımı gözetilerek muhtarlığa bırakılmak suretiyle tebligat yapıldığı, bu şekildeki tebliğ işleminin vergi ve cezaların kaldırılması için yeterli sebep sayılamayacağı yönünde emsal kararların bulunduğu, olayda, zamanaşımının gerçekleşmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.