Danıştay 3. Daire E.2017/3265 K.2021/2278

Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan faturaları maliyet kayıtlarında muhasebeleştirmek suretiyle kazancını aşındırması nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararına dayanılarak 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2010 yılının Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kayıtlarına yansıttığı faturaların maliyetler yükseltilerek kazancın azaltılması amacıyla kullanıldığı ortaya konulmadan, fatura bedellerinin maliyet unsuru olarak kabul edilip edilemeyeceği araştırılmadan, sahte olduğu iddia edilen fatura tutarlarının tamamı gider kayıtlarından çıkartılmak suretiyle eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği, ancak ihbarnamelerde tahakkuk ettirilmeyeceği belirtilen geçici verginin kesin ve yürütülmesi gereken işlem niteliği taşımadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası kaldırılmış, geçici vergi yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare istinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı düzenleyici hakkındaki raporla faturaların sahteliği ortaya konulduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.