Danıştay 3. Daire E.2017/3892 K.2021/1701

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu İleri … Ticaret Anonim Şirketinin 2003 ila 2006 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 06/10/2003 tarihinde sözü edilen şirket yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği ancak, aynı tarihte şirket yönetim kurulu başkanı ...'ün, 24/10/2003 tarihlinde ise yönetim kurulu başkanı olarak seçilen ...'ın münferiden şirketi temsil konusunda yetkili kılınmasının kararlaştırıldığı ve sonraki tarihli ilanlarda davacının yönetim kurulu üyesi olarak görevlendirilmediği dolayısıyla borcun doğduğu veya ödenmesi gerektiği dönemlerde şirketi temsile yetkili olmaması nedeniyle söz konusu borçlardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketin beyan üzerine tahakkuk eden ve re'sen tarhiyat üzerine kesinleşen vergi borçlarının takibi amacıyla yapılan mal varlığı araştırması sonuçsuz kaldığından kanuni temsilci olan davacı adına ödeme emri düzenlenerek takip yapıldığı, ödeme emrine itiraz yollarının sınırlı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.