Danıştay 3. Daire E.2017/4462 K.2021/933

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığı yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına istinaden 2010 yılının Mart ila Ağustos dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, katma değer vergisi matrahının takdiri için 29/12/2015 tarihinde takdire sevk edildiği, 08/02/2016 tarihli vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle takdir edilen matrah üzerinden adına dava konusu tarhiyatın yapıldığının anlaşıldığı olayda, takdire sevk halinde incelemeye 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 135. maddesinde sayılan yetkililerce devam edilemeyeceği ve aynı Kanunun 114. maddesi hükmünün, vergi incelemesinin tamamlanabilmesi için zaman kazanılması,

bir başka ifadeyle tarh zamanaşımı için öngörülen kanuni süreyi bertaraf etmek amacıyla kullanılmayacağından, matrah farkının takdir komisyonu marifetiyle değil vergi tekniği raporu doğrultusunda ortaya çıkarıldığının kabulü gerektiği, bu haliyle takdire sevk işleminin tarh zamanaşımını durdurmasına hukuken olanak bulunmadığından en geç 31/12/2015 tarihine kadar mükellefe tebliğ edilmesi gerekirken, bu süre geçirildikten sonra 30/06/2016 tarihinde tebliğ edilen tarhiyatın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Faturaların gerçek bir alım satıma ilişkin olduğuna yönelik ispat yükünün davacıya ait olduğu, matrah farkı takdir komisyonunca mükellefin dosyası, daha önceki beyanları, işin türü, mevkii, kapasitesi ve emsal mükelleflerin beyanları gibi faktörler dikkate alınarak takdir edildiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek karartın bozulması istenilmektedi.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.