Danıştay 3. Daire E.2017/4642 K.2021/1033

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu done alınarak takdir komisyonunca takdir edilen matrah farkı üzerinden 2012 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerin, düzenlediği faturaların tamamının gerçeği yansıtmadığını açık ve net olarak ortaya koymaktan uzak olduğu, somut verilere dayanmadığı, varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararına istinaden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, takdir komisyonu kararında karar tarihinin, ve numarasının, mükellefin adı ve soyadı ile açık adresi bulunmasının yeterli sayıldığı, takdir müstenidatının ve takdir hakkında açıklamaların takdir edilen matrahın gerçek geliri göstermesi gerektiğini ifade eden bir şart öngörülmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Maddi olayların kesin ve somut olarak tespit edilmesi gerektiği, takdir komisyonlarının matrah takdir etme yetkisi bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddiyle Vergi Dava Dairesinin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Dairemizin 25/02/2021 tarih ve E:2017/4647, K:2021/1037 sayılı kararının karşı oyunda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği oyuyla Daire Kararına katılmıyoruz.