Danıştay 3. Daire E.2018/1704 K.2021/5822

Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı kamyon cinsi araç nedeniyle tesis edilen mükellefiyet kaydının iptali ve bu araç ile yürütülen ticari faaliyetle ilgili olarak 2011 ila 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait vergi beyannamelerinin elektronik ortamda süresinde verilmediğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tesis edilen mükellefiyete dayanak alınan 06/02/2013 tarihli yoklama fişinde, davacının ticari faaliyette bulunduğu yönünde herhangi bir saptamaya yer verilmediğinden tesis edilen mükellefiyette hukuka uygunluk görülmediği, bu nedenle davacının geçmişe yönelik olarak beyanname verme yükümlülüğünden söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin ve kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.