Danıştay 3. Daire E.2018/2120 K.2021/2840

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergiden muaf esnaftan yaptığı alımlarını sahte faturalarla belgelendirerek tevkifat yapma yükümlülüğünü yerine getirmediği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, sahte faturalarla belgelendirildiği iddia edilen hurdaların gerçekte kimlerden, hangi miktarda ve ne kadar bedelle satın alındığı yolunda herhangi bir araştırmaya gidilmeksizin, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetini ortaya koyabilecek somut tespitlerde bulunulmaksızın, sadece alınan faturaların sahte olduğu kanaatine varılarak, fatura muhteviyatı emtianın esnaf muaflığından yararlanan kimselerden alınmış olduğu varsayımıyla yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının esnaf muaflığından faydalanan kişilerden satın aldığı hurda mal alımları için gider pusulası düzenleyip, alış tutarı üzerinden gelir vergisi tevkif ederek muhtasar beyannameyle beyan etmesi gerekirken tevkifattan kaçınmak amacıyla alımlarını sahte faturayla belgelendirdiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına esnaf muaflığı bulunan kişilerden yaptığı hurda alımlarının bir kısmına belge düzenlemeyerek tevkifattan kaçındığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (b) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu hükmüne yer verilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun "Vergi Tevkifatı" başlıklı 94. maddesinde, kimlerin hangi ödemelerden tevkifat yapmaya mecbur oldukları kurala bağlanmış, maddenin 13. bendinde gerçek gelirini beyan etmek zorunda olan ticaret erbabı, esnaf muaflığından yararlananlara mal ve hizmet alımları karşılığında yaptığı ödemeler üzerinden gelir vergisi kesintisi yapmakla sorumlu tutulmuştur.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinde öngörülen kural karşısında, gerçek bir emtia ve hizmet alımına dayanmayan, sadece alımların belgelendirilmesi amacıyla temin edilen faturaların kayıtlara alınması halinde, muameleler usulüne uygun olarak kayıt altına alınmış ve belgelendirilmiş sayılamayacağından, alışların gerçekte faturayı düzenleyen dışında başka bir tacirden yapıldığının iddia edilmesi halinde bu iddianın aksini kanıtlama yükü, adına vergi salınanlara düşmesine karşın bu yolda herhangi bir iddia ve kanıt sunamayan davacının, fatura aldığı mükellefler hakkındaki tespitleri içeren bilgi,

belge ve raporların idareden getirtilip incelenerek, anılan mükelleflerin düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığının saptanması halinde, faturalarda yer alan emtianın esnaf muaflığından yararlananlardan alındığının kabulü gerektiğinden, söz konusu inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre yeniden karar verilmek üzere yazılı gerekçeyle verilen karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki Vergi Dava Dairesinin kararının bozulması gerekmiştir.