Danıştay 3. Daire E.2018/2185 K.2021/5232

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Takdire sevk nedeni olarak gösterilen yazının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun aradığı yönde bir delil olmadığından takdire sevk nedeninin oluşmadığı, takdir komisyonunca davacının defter ve kayıtları üzerinden somut tespitler yapılmadan soyut ifadelerle matrah takdir edildiği ve takdirin dayanağının açıkça gösterilmediği anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonunun kendisine verilen yetki uyarınca matrah takdirinde bulunduğu, eksik bilgi ve belgeler üzerinden oluşan kanaate göre verilen kararın hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacının … tarih ve … sayılı yazı ile takdire sevk edilmesinin istenilmesi üzerine 07/12/2015 tarihinde takdire sevk edilmiş, takdir komisyonunca … tarih ve … sayılı yazı ile diğer bilgi ve belgelere dayanılarak takdir edilen matrah üzerinden dava konusu tarhiyat yapılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu öngörülmüş.

30. maddesinin 1. fıkrasında, re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra maddenin ikinci fıkrasında ise sayılan hallerden herhangi birinin bulunması durumunda vergi matrahının tamamen veya kısmen defter,

kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği hükme bağlanmış. 31. maddesinde, takdir komisyonunca belli edilen matrah veya matrah kısmının takdir kararına bağlanacağı; kararda, takdirin müstenidatı ve takdir hakkında izahatın bulunacağı belirtilmiş. 74. maddesinde, takdir komisyonlarının görevleri sayılmış.

75. maddesinin 1. fıkrasında, takdir komisyonunun 74. maddedeki görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz olduğu belirtilmiş; aynı Kanun'un 134. maddesinin 1. fıkrasında da, vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava konusu tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararının, … tarih ve … sayılı yazı ile diğer bilgi ve belgelere dayandığı belirtilmekle birlikte Vergi Mahkemesince davalı idareden söz konusu yazı istenilmeden doğrudan takdir komisyonu kararı değerlendirilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, takdire sevk fişi ve … tarih ve … sayılı yazı ile temin edilerek davacının takdire sevkedildiği tarih itibarıyla takdire sevk nedeninin bulunup bulunmadığı hususu incelenmek suretiyle ve takdire sevk nedeni varsa işin esası değerlendirilerek ulaşılacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki gerekçeyle tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararda hukuka uygunluk görülmemiştir.