Danıştay 3. Daire E.2018/2330 K.2021/6138

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında 2013 yılının Ocak ila Nisan dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının güvence altına alınması amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrasının 1. ve 3. bentleri uyarınca tesis edilen ihtiyati haciz işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, davacı şirketin özel tüketim vergisiz akaryakıt kaçakçılığı yönünden incelenmesine başlandığı, ....

Vergi Mahkemesinin E:...sayılı dosyasından verilen 05/12/2016 tarihli ara kararı gereğince idare tarafından gönderilen ve bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacı şirketin Aliağa Tüpraş Rafinerisinden, Trabzon ve Muğla'da bulunan Uluslararası Akaryakıt Dağıtım Limited Şirketine ait depolama tesislerine sevk etmek üzere aldığı JET A-1 yakıtlarının neredeyse tamamının beyan edilen yerlere gitmediği, davacı firmanın sevkiyatları gerçekleştirdiğini beyan ettiği Uluslararası Akaryakıt Dağıtım Limited Şirketine ait depolama tesislerinin faal olmadığı, herhangi bir firmayla anlaşmalarının bulunmadığı, uçaklara yakıt vermediği,

firmaya ait üç adet yakıt deposunun boş olduğu, davacının havalimanında faaliyet gösteren diğer depolama tesislerine de JET-A-1 yakıtı taşıması yapmadığının belirtildiği, davacı firmanın Tüpraş'tan aldığı JET-A-1 yakıtını uçaklara verdiğine dair mal teslim makbuzlarını ibraz edemediği, Aliağa, İzmit ve Kırıkkale Tüpraş rafinerilerinden satın aldığı özel tüketim vergisi tutarı sıfır olarak uygulanan ve sadece uçak yakıtı olarak kullanılabilen JET-A-1 cinsi yakıtı uçaklara vermeyerek amacı dışında kullandığı,

bu şekilde devleti vergi kaybına uğrattığı, kısa süreler içerisinde sürekli şirket yönetiminin el değiştirmesinin davacı firmanın paravan olarak kullanıldığını düşündürdüğü, Tuzla Liman Başkanlığınca özel tüketim vergisiz yakıtın kullanımına yönelik yapılan denetim sonucunda bir kısım gemilerin 2013 yılı içerisinde almış olduğu özel tüketim vergisiz yakıtın davacı tarafından verildiğinin tespit edildiği,

davacının 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına ilişkin Kanun uyarınca matrah artırımında bulunulduğu ancak ihtiyati haciz işleminin amme alacağının güvenceye alınması amacıyla getirilmiş bir tedbir işlemi olması ve matrah artırımına ilişkin tutarların 18 taksite bölünmüş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde davacının matrah artırımı nedeniyle ihtiyati haczin kaldırılması gerektiği yönündeki talebinin yerine görülmediği dolayısıyla 6183 sayılı Yasa'nın 13. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen 9.madde gereğince teminat istenmesini mucip haller koşulunun ve 3. bendi uyarınca borçlunun kaçma,

malları kaçırma ya da hileli yollara sapma ihtimalinin somut olarak ortaya konulduğu anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Teminat isteme yazısının yetkisiz kişiye tebliğ edildiği, vergi müfettişinin defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz talep ettiği, defter ve belgelerin ibrazı üzerine bu talebinden vazgeçmesi gerektiği, ihtiyati haciz uygulanmasını gerektiren durumun somut bir biçimde ortaya konulmadığı, olayda ihtiyati haciz şartlarının bulunmadığı, 6736 sayılı Kanun'dan yararlanmalarına rağmen bu konuda bir değerlendirme yapılmadığı, kararın gerekçesiz olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.