Danıştay 3. Daire E.2018/2567 K.2021/4202

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2010 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi ve sonraki yıla devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaltıldığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011 yılının Aralık ve 2012 yılının Ocak dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergiyi doğuran olayın 2010 yılında meydana geldiği olayda tarh zamanaşımı süresi 31/12/2015 tarihinde dolacak olan vergi ve cezalara ait ihbarnamelerin bu tarihten sonra 18/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alındığında, zamanaşımına uğradığı sonucuna varılan dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2010 yılının Mart dönemi için düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak devreden katma değer vergisinin azalmasından dolayı 2011 yılının Aralık ve 2012 yılının Ocak dönemleri için yapılan tarhiyatın zamanaşımına uğramayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış, 114. maddesinde ise, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmış alınmıştır. Dava konusu dönemler itibarıyla zamanaşımı süresi dolmadan ihbarnamelerle duyurulan vergi ve cezanın zamanaşımına uğradığından söz edilmeyeceğinden temyiz isteminin kabulü ile tarhiyatı kaldıran vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyorum.