Danıştay 3. Daire E.2018/2643 K.2021/4579

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2012 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle bu faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle sonraki yıllara devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaltıldığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2014 yılının Ağustos, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın, önceki yıllardan devreden indirilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2012 yılının Mart ve Mayıs dönemlerine ilişkin katma değer vergisi tarhiyatı ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için fatura ve benzeri belgelerin gerçeği yansıtması ve indirime konu teşkil eden mal ve hizmetler için katma değer vergisinin gerçekten ödenmesi gerektiği, alımların sahte faturalarla belgelendirilmesi suretiyle vergi ziyaına neden olunduğundan yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.