Danıştay 3. Daire E.2018/2990 K.2022/1062

Dava konusu istem: Davacının muhtelif vergi borçları nedeniyle banka hesabına uygulanan e-haczin kaldırılması ve tahsil edilen tutarın iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin bir kısmının usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği ortaya konulamadığından haczin bu ödeme emrine konu kamu alacağına ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, dayanak diğer ödeme emirlerinin ise bir kısmının usulüne uygun tebliğ edildiği ve tahsil edilen tutarın kesinleşen ödeme emirlerine isabet eden kısmından daha düşük meblağ olduğu anlaşıldığından dava konusu haczin sözü edilen ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmı ile tahsil edilen tutarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle haczin usulüne uygun tebliğ edilmeyen ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmı kaldırılmış, diğer ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmı ile tahsil edilen tutarın iadesi istemi yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tahsil zamanaşımı süresi içinde davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.