Danıştay 3. Daire E.2018/3040 K.2021/4600

Dava konusu istem: Davacı adına, tek düzen hesap planına uyulmadığı ve 8.000-TL'yi aşan bir kısım ödeme ve tahsilatların banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapıldığının tevsik edilemediği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi ile mükerrer 355. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının tarhiyat öncesi uzlaşma talebinde bulunduğunun, özel usulsüzlük cezalarının dayanağı olan vergi inceleme raporunun sonuç bölümünde ve vergi inceleme tutanağında belirtildiği, Tarhiyat Öncesi Uzlaşma Yönetmeliği'nin 8. maddesinin 2. fıkrasında; mükellefin uzlaşma talebinin inceleme tutanağında yer almasının ilgili mercie yapılmış yazılı başvuru yerine geçtiği kuralının yer aldığı, buna karşın davacının usulüne uygun şekilde tarhiyat öncesi uzlaşmaya davet edilmediği,

tarhiyat öncesi uzlaşma talebinde bulunan davacının, usulüne uygun bir şekilde yapılacak tebligatla uzlaşma toplantısına çağırılması ve ancak uzlaşmanın temin edilememesi üzerine adına vergi tarh edilebilecek ya da ceza kesilebilecekken, 6736 sayılı Yasadan faydalanmak istediğinden bahisle uzlaşma hakkından yararlandırılmamasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu özel usulsüzlük cezaları kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2011 ve 2012 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporundaki tespitler doğrultusunda kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Uzlaşma hakkının kullandırılmama nedeninin temyiz dilekçesinde açıklanmadığı, kayıtların Muhasebe Uygulama Genel Tebliğine uygun olarak tutulduğu, nakit tahsilatın söz konusu olmadığı, eksik incelemeyle ceza kesildiği ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.