Danıştay 3. Daire E.2018/3114 K.2021/3380

Dava konusu istem: Davacı şirketin banka hesaplarına, 2007 yılının Temmuz ve Kasım dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ile özel usulsüzlük cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu e-haczin dayanağı vergi ve cezalar, Mahkemelerinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı ile kaldırıldığından söz konusu vergi ve cezaların kesinleştiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu e-haczin dayanağı ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri çerçevesinde kapıya yapıştırmak suretiyle ve bunların tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin de şirketin bilinen adresinde bulunamaması nedeniyle ilan yoluyla tebliğ edilmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.