Danıştay 3. Daire E.2018/3239 K.2021/6636

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Elektrik Taşımacılık Otomotiv İnşaat Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2007 yılının Temmuz ila Aralık dönemlerine ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … tarih ve … ila …takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 03/07/2007 tarihli hisse devir sözleşmesiyle şirketteki payını devrettiği ve müdürlük görevinin sona erdiği dolayısıyla devir tarihinden sonraki dönemlere ilişkin borçlardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulu Hakkında Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddelerinin uygulanmasına yönelik çıkartılan 1 Sıra Nolu Tahsilat Genel Tebliği'nde stopaj, kurum (stopaj) ve katma değer vergisi gibi alacakların takibinde kanuni temsilcilerin sorumluluklarının vergilendirme dönemi itibarıyla aylık, kurumlar vergisi alacağı yönünden ise yıllık olarak dikkate alınması gerektiği yönünde açıklamalar getirildiğinden düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.